ALL ஆசிரியர் அறிக்கை வாழ்வியல் சிந்தனைகள் கழகம் அரசியல் தமிழகம் தலையங்கம் இந்தியா உலகம் கரோனா மற்றவை
வசூலிக்கப்பட்ட வரியில் மாநிலங்களுக்கு சேரவேண்டிய பங்கினை மத்திய அரசு மாற்றித் தரவில்லை - இந்தியாவின் பொது கணக்கு கட்டுப்பாட்டு அலுவலர் மற்றும் தணிக்கையாளரின் அறிக்கை
October 13, 2020 • Viduthalai • மற்றவை

(செப்டம்பர் 23 அன்று நாடாளுமன்றத்தில் சமர்ப்பித்த  இந்திய அரசின் நிதி நிர்வாகத்தின் மீதான 2018-19 ஆம் ஆண்டுக்கான தணிக்கை அறிக்கையில், மத்திய அரசின் செயல்பாடுகளில் வெளிப்படைத் தன்மையும், நேர்மைத் தன்மையும்  காணப்படவில்லை என்பது மற்றும் வரிவசூலில் மாநிலங்களுக்கு அளிக்கப்படவேண்டிய பங்கினை அளிக்க மறுப்பது  போன்ற சில முக்கியமான பிரச்சினைகளை எழுப்பியுள்ளார்,)

எம். கோவிந்தராவ்

சரக்கு மற்றும் சேவை இழப்பீட்டு வரி வருவாயை ஜி.எஸ்.டி. இழப்பீட்டு நிதிக்கு மாற்றி அளிக்க வேண் டிய பங்கினை அளிப்பதற்கு மத்திய அரசு மறுப்ப தைப் பற்றி எதிர்கட்சிகள் ஆளும் மாநிலங்கள் குற் றம் சாட்டியுள்ளன. 2017-18 ஆம் ஆண்டில்  6,466 கோடி, 2018-19 ஆம் ஆண்டில் 40,806 கோடி ரூபாயும் ஆக மொத்தம் 47,272 ரூபாயை இந்திய தொகுப்பு நிதியத்திலேயே  மத்திய அரசு வைத்துக் கொண்டிருப் பது தவறு என்று பொதுக் கணக்குத் தணிக்கையாளர் தனது அறிக்கையில் தெரிவித்துள்ளார். ஒருங்கிணைக் கப்பட்ட சரக்கு மற்றும் சேவை வரியின் ஒரு பகுதி மாநிலங்களுக்கு பிரித்து அளிக்கப் படாமல் இந்திய தொகுப்பு நிதியத்திலேயே வைக்கப்பட்டிருப்பது பற்றியும் அந்த அறிக்கை தெரிவிக்கிறது.

செஸ் வரி விதிப்பு

ஒப்பந்தப்படி, சரக்கு மற்றும் சேவை வரி வசூலில் ஏற்படும் குறைபாட்டுக்கு மாநிலங்களுக்கு மத்திய அரசு இழப்பீடு அளிப்பதற்கு மறுத்துவிட்டு, அதற்கு மாறாக இழப்பீட்டு அளவுக்கு கடன் வாங்குவதற்கான இரண்டு திட்டங்களை மத்திய அரசு மாநில அரசு களுக்கு வழங்கியுள்ளது என்பது பற்றிய முரண்பட்ட கருத்துகள் பற்றி தீவிரமாக விவாதிக்கப்படும் இந்த கால கட்டத்தில்,  மாநிலங்களின் கோரிக்கைகள் என் னும் தீயில் எண்ணெய் வார்த்தது போல இந்த அறிக்கை இருந்தது. கூடுதலாக வரி வசூல் ஆகும்போது, அவ் வாறு கூடுதலாக வசூலிக்கப்பட்ட வரியை மத்திய அரசு தன்னிடமே வைத்துக் கொண்டு, வரி வசூல் குறையும்போது அந்தக் குறைவை ஈடு செய்யாமல், அதற்காக கடன் வாங்கும்படி மாநில அரசுகளை மத்திய அரசு கேட்கிறது.

வரி வசூலை அந்தந்த நிதிகளுக்கு மாற்றாமல் மத்திய அரசு தனது தொகுப்பு நிதியத்தில் சேர்த்து வைத்துக் கொள்வதில் மேலும் மிகப் பெரிய பொருளா தார முக்கியத்துவம் இருப்பதாக பொது கணக்குத் தணிக்கையாளர் கூறுகிறார். இந்திய அரசால் விதிக் கப்படும் 35 செஸ் வரிகள் உள்ளன. இவை எல்லாம் குறிப்பிட்ட நோக்கங்களுக்காக விதிக்கப்படும் செஸ் வரிகள் ஆகும். எந்த நோக்கத்துக்காக அவை விதிக் கப்படுகின்றனவோ, அந்த நோக்கத்துக்காக மட்டுமே அவை செலவழிக்கப்பட வேண்டும். இத்தகைய குறிப்பிட்ட நோக்கங்களுக்காக பல ரிசர்வ் நிதிகளோ அல்லது முன்னேற்றக் கழகங்களோ உருவாக்கப் பட்டு, குறிப்பிடப்பட்ட நோக்கங்களுக்கு செலவு செய்வதற்காக, இந்த நிதியங்களின் பொதுக் கணக்கு களுக்கு மாற்றி அளிக்கப்பட வேண்டும். வழக்கமான செலவுகளை செய்வதற்கான தொகுப்பு நிதியத்தைப் போல் அவற்றைப் பயன்படுத்த முடியாது. இத்தகைய நிதியங்களின் கணக்குப் பரிமாற்றங்கள் ஓர் அறங் காவலராகவோ அல்லது ஒரு வங்கியாளராகவோ அரசால் செய்யப்பட வேண்டியவை. அவற்றின் நிதிநிலை அறிக்கை  நாடாளுமன்ற வாக்களிப்புக்கு உட்பட்டதல்ல.

இந்த 35 செஸ்வரிகளின் வசூல் மூலம் 2018-19 ஆம் ஆண்டில் வசூலான 2 . 75 லட்சம் கோடி ரூபா யில் 1 . 64 லட்சம் கோடி ரூபாய் அளவிலான செஸ்வரி மட்டுமே குறிப்பிட்ட நோக்கங்களுக்காக உருவாக்கப் பட்டுள்ள ரிசர்வ் தொகை மற்றும் குழுக்களின் பொதுக் கணக்குகளுக்கு மாற்றம் செய்யப்பட்டுள்ளது. இவ்வாறு இந்த ஆண்டில் பொதுக் கணக்குக்கு மாற் றப்பட வேண்டிய பணம் 1 . 11 லட்சம் கோடி ரூபாய் இன்னமும் மாற்றப்படாமல் உள்ளது.

இவை எல்லாம் ஒரு புறமிருக்க, ஜி.எஸ்.டி. இழப் பீடு நிதியத்துக்கு 42,272 கோடி ரூபாய் நிதிமாற்றம் குறைவாக மாற்றம் செய்யப்பட்டுள்ளது.  மத்திய சாலை மற்றும் கட்டுமான நிதியத்துக்கு 38,000 கோடி ரூபாய் குறைவாக மாற்றப்பட்டுள்ளது.   கச்சா எண்ணெய் செஸ்வரியாக வசூலிக்கப்பட்ட  1,24,399 கோடி ரூபாய் எண்ணெய் தொழில் முன்னேற்றக் குழுவின் ரிசர்வ் நிதிக்கு மாற்றப்படாமல்,  தொகுப்பு நிதியத்திலேயே வைக்கப்பட்டுள்ளது. இவ்வாறு குறிப் பிட்ட நோக்கங்களுக்காக வசூலிக்கப்பட்ட செஸ்வரி களில், அந்த நோக்கங்களுக்காக உருவாக்கப்பட்ட கணக்குகள் அல்லது குழுக்களுக்கு குறைவாக மாற்றி அளிக்கப்பட்ட தொகை ஆகியவற்றைக் காட்டி அரசு நடப்பு ஆண்டின் வருவாய் மற்றும் நிதிப் பற்றாக் குறை ஆகியவற்றை குறைவாக குறிப்பிட்டுள்ளது. அது 1 . 2 ஜிடிபிக்கு மேலாக இருப்பதாகும்.

வரவு-செலவு திட்டத்தின் கீழ், உரம் மற்றும் உணவுப் பொருள் மான்ய செலவுக்காக  இவ்வாறு  வாங்கப்படும் கடன்களுடன், நபார்ட் வங்கியினால் உருவாக்கப்பட்ட நீண்ட கால நீர்ப்பாசன நிதியத்தின் மூலம் நிதி உதவி செய்வதற்கு பெறப்படும் கடன்,   ரயில்வே திட்ட செலவினங்களுக்காக நிதி உதவி செய்வதற்கு இந்திய ரயில்வே நிதி கார்ப்பரேன் மூலம் பெறப்படும் கடன் ஆகியவற்றுக்கும் நிதி தேவைப் படுவதால்,  குறைந்த வருவாய் மற்றும் நிதி பற்றாக் குறையைக் குறைத்துக் காட்டுவதை மறைப்பதற்காக,   செஸ்வரி வசூலைக் குறைத்து பொதுக் கணக்கு களுக்கு மாற்றுவதும் ஒரு நடைமுறையாகப் பயன் படுத்தப் பட்டு வரப்பட்டுள்ளது.

எளிதில் புரிந்து கொள்ள முடியாத, பார்க்க முடியாத நடைமுறை

இவ்வாறு பல எண்ணிக்கை கொண்ட செஸ் வரிகள் மூலம் இந்திய அரசு தனது வருவாயைப் பெருக்கிக் கொள்ளத்தான் வேண்டுமா? குறிப்பிட்ட நோக்கங்களுக்காக உருவாக்கப்பட்டவை இந்த செஸ் வரிகள். முக்கியமாக முன்னுரிமை அளிக்கப்பட வேண்டிய செயல்திட்டங்களுக்காக ஒதுக்க வேண் டிய குறைந்த அளவிலான நிதி ஒதுக்கீடு செய்யப் படுவதை உறுதிப் படுத்திக் கொள்ளும் நோக்கம் கொண்டதாக இந்த நிதி ஒதுக்கும் நடைமுறை பயன் படுத்தப்பட்டிருக்கக் கூடும். ஜிஎஸ்டி நடைமுறை கைவிடப்பட்ட  பிறகும் கூட இந்தியாவில் இந்திய அரசின் நிதி மற்றும் இதர துறைகளால் விதிக்கப்படும் 35 செஸ்வரிகள் உள்ளன. தாங்கள் செலுத்தும் வரி யினால் தங்களுக்குக் கிடைக்கும் பயன்களை தொடர்பு படுத்தி பார்க்க இயன்ற  மக்களால் மிகுந்த விருப்பத்துடன் அந்த வரி செலுத்தப்படும் என்பதால், குறிப்பிட்ட முன்னுரிமை அளிக்கத் தகுந்த நோக்கங் களுக்காக விதிக்கப்படும் வரிக்கு வேலி அமைக்கும் நம்பிக்கைதான் இந்த செஸ்வரி விதிப்பதற்கான காரணம் என்றே தோன்றுகிறது.

என்றாலும்,  35 குறிப்பிடப்பட்ட செஸ்வரிகள் உள்ள நிலையில்,  நிதி ஒதுக்கீட்டுப் பாதுகாப்பு தேவைப்படும் முன்னுரிமை அளிக்க வேண்டிய வரிகளாக அவை அனைத்தையும் பார்க்க முடியாது. முக்கியமான முன்னுரிமை அளிக்கப்பட வேண்டிய திட்டங்களுக்குத் தேவையான நிதி ஒதுக்கீடு அதிக அளவில் தேவைப்படும்போது, வசூலான செஸ்வரி அளவுக்கு மட்டுமே நிதி ஒதுக்கீடு வரையறை செய்யப்பட வேண்டியதற்கான ஒரு வாய்ப்பும் உள்ளது. பல எண்ணிக்கை கொண்ட வரிகளும் கூட வரிவசூல் நடைமுறையினை சிக்கலானதாக ஆக்கி விடும். அதனால், நிர்வாக செலவும், நடைமுறை செலவுகளும் கூட அதிகரித்துவிடுகின்றன.

மேலும், செஸ்வரிகளுக்கான பொது நிதிக் கணக் குகளும் கூட மேற்பார்வையிடப்பட்டு, தணிக்கை செய்யப் பட வேண்டியவையாக இருப்பதால்,  செஸ் வரி வசூல் செய்து அதை பொதுக் கணக்குகளுக்கு மாற்றி அளிக்கும் ஒட்டு மொத்த நடைமுறையும் எளிதில் புரிந்து கொள்ளவோ, பார்க்கவோ முடியாத தாக இருப்பதாகும்.

அரசு ஏற்பாடுகள்

இந்தியாவில் இவ்வாறு அதிக எண்ணிக்கையிலான செஸ் வரிகள் இருப்பதற்கு ஒரு முக்கிய மான காரணத்தை அரசுகளுக்கிடையேயான நிதி வரவு-செலவு திட்ட ஏற்பாடுகளில் காண முடிகிறது. அரசமைப்பு சட்டத்தில் யூனியன் பட் டியலில் பட்டியலிடப்பட்டுள்ள மத்திய அரசின் வரி வசூலில் இருந்து, நிதி ஆணையத்தின் பரிந் துரைப்படி, மாநில அரசுகளுக்கு மத்திய அரசு பகிர்ந்து அளிக்கவேண்டும் என்று அரசமைப்பு சட்ட 270 ஆவது பிரிவில் கேட்கப்பட்டுள்ளது.  ஆனால், எந்த ஒரு குறிப்பிட்ட நோக்கத்துக்காக மத்திய அரசால் விதிக்கப்பட்ட சர்சார்ஜ் அல்லது செஸ்வரி வசூலில்  இருந்து மாநில அரசுகளுக்கு பிரித்துக் கொடுப்பதை அரசமைப்பு சட்ட 271 ஆவது பிரிவு தடை செய்கிறது.

நிதி ஆணையங்கள் அய்ந்து ஆண்டுகளுக்கு ஒரு முறை நியமிக்கப்படுவதால், செஸ்வரி மற் றும் சர்சார்ஜ் விதிப்பின் மூலம் வசூலிக்கப்படும் வரியினை மாநிலங்களுடன் பகிர்ந்து கொள் வதைத் தவிர்ப்பதன்  மூலம் முக்கியமாக மத்திய அரசு தனது வருவாயை உயர்த்திக் கொள்ள முடியும். இது பற்றி நிதி ஆணையங்கள் கடுமை யாக விமர்சித்துள்ள போதிலும்,  இந்த பழக்கம் சவுரியமாக இருப்பதாக மத்திய அரசால் காணப் பட்டதால், நீண்ட காலமாக அது  பின்பற்றப் பட்டு வரப்பட்டுள்ளது.

நிதி ஆணையத்தின் பரிந்துரையின் ஒரு பகு தியை, குறிப்பாக ஆணையத்தின் பரிந்துரைகள் மாநில அரசுகளுக்கு தாராளமாக நிதி ஒதுக்கீடு செய்யும்படி கேட்கும்போது, அவ்வாறு ஒதுக்கீடு செய்வதற்கு மத்திய அரசு மறுப்பதற்கான வழிக ளில் இதுவும் ஒன்று. மத்திய வரிவசூலில் இருந்து பிரித்து அளிக்க வேண்டிய மாநிலங்களின் பங்கு 42 விழுக்காடு அளவில் இருக்க வேண்டும் என்று 14 ஆவது நிதி ஆணையம் பரிந்துரைத்த போது,  மத்திய அரசால் விதிக்கப்படும் செஸ்வரி மற்றும் சர்சார்ஜ் வரிகளை மத்திய அரசு தனது விருப்பம் போல உயர்த்திக் கொண்டே சென்றுள் ளது. இந்த ஆண்டு பெட்ரோலிய உற்பத்திப் பொருள்கள் மீது பெருமளவில் விதிக்கப்பட்டுள்ள கூடுதல் எக்சர்சைஸ் வரிகள் முழுமையாக மத் திய அரசுக்கே கிடைக்கும். ஒட்டு மொத்த மத்திய வரிகளில் இருந்து மாநிலங்களுக்கு அளிக்கப்பட வேண்டிய பங்கு, 14 ஆவது நிதி ஆணையப் பரிந்துரைப்படி  முதல் ஆண்டான 2015-16 இல் 35 விழுக்காடாக இருந்தது,  2019-20 இல் அது 32 விழுக்காடாக குறைந்து,  நடப்பு ஆண்டில் அது 30 விழுக்காட்டுக்கும் குறைவாக இருக்கக் கூடும் என்று மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. பெட்ரோ லிய உற்பத்திப் பொருள்களில் இருந்து கூடுதல் எக்சர்சைஸ் வரிகள் மூலம் ஓர் உயர்ந்த அளவு வருவாய் திரட்டப்படக் கூடும் என்பதே இதன் காரணம்.

"இந்திய கூட்டாட்சி வரவு-செலவு நிதி திட்டம் (Indian Fiscal Federalism)"  என்னும் தங்களது நூலில் ஒய்.வி.ரெட்டியும், ஜி.ஆர். ரெட்டியும் எடுத்துக் காட்டியுள்ளபடி,  2000-01 ஆம் ஆண்டின் ஒட்டு மொத்த மத்திய அரசின் வரிவருவாயில் செஸ்வரி மற்றும் சர்சார்ஜ் வரி வசூல் வெறும் 3 விழுக்காடாக மட்டுமே இருந் தது. 2015-16 ஆம் ஆண்டில் அது 16 . 5  விழுக் காடாகவும், 2020-21 ஆம் ஆண்டில் அது 20 விழுக்காடாக இருக்கக் கூடும் என்றும் மதிப் பிடப்பட்டுள்ளது.

பொதுக் கணக்கு கட்டுப்பாட்டாளர் மற்றும் தணிக்கையாளர் மாநிலங்களுக்கு குறைந்த அளவு பணமாற்றம் செய்யப்பட்டதைப் பற்றி மட்டுமே சுட்டிக் காட்டியுள்ளார். ஆனால் அதன் பாதிப்புகள் மிகப் பெரியவை ஆகும்.  வரவு- செலவு நிதி திட்டத்தில் எளிதில் புரிந்து கொள்ள இயலாத குழப்பங்களை அது எற்படுத்துவதுடன், மத்திய அரசின் வரி வசூலில் மாநிலங்களுக்குப் பகிர்ந்து அளிக்க வேண்டிய பங்கினை  அது மறுப்பதாக இருப்பதுமாகும்.

நன்றி: ‘தி இந்து', 03.10.2020

தமிழில்: த.க.பாலகிருட்டிணன்