ALL ஆசிரியர் அறிக்கை வாழ்வியல் சிந்தனைகள் கழகம் அரசியல் தமிழகம் தலையங்கம் இந்தியா உலகம் கரோனா மற்றவை
எதிர்க்க எதிர்க்க நம்முடைய இயக்கம் பெருமை பெறுகிறது ‘‘ஒப்பற்ற தலைமை''  பொழிவு 4 தமிழர் தலைவரின் சிறப்புரை
August 11, 2020 • Viduthalai • கழகம்

சென்னை, ஆக. 11 "அடிக்க அடிக்க, எதிர்க்க எதிர்க்க நம்முடைய இயக்கம் பெருமை பெறுகிறது" என்று திராவிடர் கழகத் தலைவர் தமிழர் தலைவர் ஆசிரியர் கி.வீரமணி அவர்கள் உரையாற்றினார்.

‘ஒப்பற்ற தலைமை'

கடந்த 19.7.2020 மாலை 6 மணியளவில்  திராவிடர் கழகத் தலைவர் தமிழர் தலைவர் ஆசிரியர் கி.வீரமணி அவர்கள் ‘‘ஒப்பற்ற தலைமை'' எனும் தலைப்பில் நான்காம் பொலிவினை காணொலிமூலம் கழகத் தோழர் களிடையே சிறப்புரையாற்றினார்.

அவரது சிறப்புரையின் நேற்றைய தொடர்ச்சி வருமாறு:

அருமைத் தோழர்களே, பெரியோர்களே! ஒப்பற்ற தலைமை - காணொலி சொற்பொழிவில் பல்வேறு செய்தி களை உங்களுக்குச் சொல்லியிருக்கிறேன். அந்தப் பதிவு கள் அவ்வளவு எளிதில் கண்டுபிடிக்க முடியாத அளவிற்கு இருக்கக்கூடிய செய்திகளைப் பதிவு செய்துவிடவேண்டும்.

எந்த வகையிலாவது தந்தை பெரியார் அவர்களுடைய பெருமைகளை இன்றைக்குக் குறைக்கலாம் என்று, சிலர் குரைத்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். அந்தக் குரைத்தல், எந்த நேரத்திலும் அவர்களுக்கு வாய்ப்பாக அமையாது என்று இன்றைக்குத் தெரிகிறது.

எதிர்க்க எதிர்க்க நம்முடைய இயக்கம்

பெருமை பெறுகிறது

அவர்கள் அடிக்க அடிக்க, எதிர்க்க எதிர்க்க நம்முடைய இயக்கம் பெருமை பெறுகிறது. நேற்று வரையில் கொஞ்சம் அமைதியாக இருந்த மாயாவதிகூட, இன்றைக்குத் தெளிவாக, ‘‘இது பெரியார் மண்; நாங்கள் பெரியாருடைய பாரம்பரியத்தில் வந்தவர்கள்'' என்று சொல்லியிருக்கிறார். பெரியார் மேளா நடத்தியவர்கள் அவர்கள் - இடையில் ஒரு தொய்வு இருந்தாலும்கூட, நேற்று அவர்கள் தெளிவாக சொல்லியிருப்பது, அய்யா அவர்கள் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கின்ற ஒரு பெரிய தத்துவம். அதனை யாரும் மறந்துவிட முடியாது. அவர் ஒப்பற்ற தலைவர் என்பதற்கு அதுதான் அடையாளம்.

அவர் வெறும் உருவமல்ல; சில பைத்தியக்காரர்கள் நினைப்பதுபோன்று அவர் வெறும் சிலையல்ல. அவருடைய வாழ்க்கை முறையில் அவர் எப்படிப்பட்ட உறுதியைப் பெற்றிருக்கிறார் என்பதை நாமெல்லாம் தெரிந்துகொள்ளவேண்டும்.

அவர் மட்டுமல்ல, அவருடைய குடும்பம் - அன்னை நாகம்மையார், அவருடைய தங்கை கண்ணம்மையார்; அதற்குப் பிறகு, அவருடைய செயலாளராக, செவிலியராக இருந்து, அய்யா பெரியாரை 95 ஆண்டுகாலம் வாழ வைத்து, இயக்கத்தை அய்ந்தாண்டு காலம் மிகப்பெரிய அளவில் வழிநடத்திய, அவரால் பயிற்றுவிக்கப்பட்ட, பயிற்சி பெற்ற நம்முடைய அன்னை - ஈ.வெ.ரா.மணியம்மையார் அவர்கள்.

இப்படி யாரை எடுத்துக் கொண்டாலும், அந்த ஒப்பற்ற தலைமையினுடைய சிறப்பு விளங்கும். அதுபோலவே, அண்ணா போன்றவர்கள், கலைஞர் போன்றவர்கள். ஈரோட்டுக் குருகுலத்தில், அந்தத் தலைமையின்கீழ் பெற்ற அனுபவங்கள் எப்படியெல்லாம் பயன்பட்டு இருக்கின்றன என்பதைத் தெரிந்துகொள்ளவேண்டுமானால், அந்தச் சுவடுகளைப் பார்க்கவேண்டும். அந்தச் சுவடுகளை நாம் பார்ப்பதைவிட, இன்றைக்கு பல நேரங்களில், ஜாதகக் கதைகள் மாதிரி, கற்பனைகள் எல்லாம் இணைந்து வந்து விட்டன. புத்தருக்கு பல கற்பனைகள் வருவதைப்போல, தந்தை பெரியாருக்கு அப்படி எல்லாம் ஆகிவிடக்கூடாது; ஆதாரப்பூர்வமாக சில செய்திகளைப் பதிவு செய்ய வேண்டும் என்பதற்காகத்தான், நம்முடைய ஆவணங்களி லிருந்து அதுவும் தந்தை பெரியார் அவர்களே எழுதிய வற்றிலிருந்து, சொன்னவற்றிலிருந்து குறிப்பிட்டுச் சொல்கிறேன்.

சுரங்கத்தில் பல தரவுகளைக் கண்டெடுப்பது போன்று, புதையல்களைக் கண்டெடுப்பது போன்று பல செய்திகள் வந்தன. எனவேதான், அதில் ஒரு செய்தியை இந்தப் பொழிவில் முக்கியத்துவம் கொடுத்து உங்களுக்குச் சொல்லவேண்டும் என்று நினைக்கிறேன்.

நாகம்மையாரைப்பற்றி என்ன சொன்னார்கள்?

அதிலே குறிப்பாக, ஈரோட்டில் கள்ளுக்கடை மறியல் நடத்திய நேரத்தில், அந்த சூழ்நிலையில், நாகம்மையாரைப் பற்றி என்ன சொன்னார்கள்?

காந்தியார் அவர்களே மிகப்பெரிய அளவில் பாராட்டினார். தென்னாட்டில் கள்ளுக்கடை மறியலை நிறுத்தவேண்டும் என்று காந்தியாரிடம் கேட்டபொழுது, திராவிட தேசத்தில் இருக்கக்கூடிய இரண்டு பெண்களின் கைகளில் அது இருக்கிறது என்றார்.

அந்தச் செய்தி இயர் புத்தகத்தில், ‘இந்து' பத்திரிகையில் வந்தது என்றெல்லாம் செய்திகள் இருந்தாலும்,

அய்யா அவர்கள், அவர்களைப்பற்றி விவரிக்கின்ற நேரத்தில், ஒரு அருமையான தகவல். எப்பொழுதுமே அய்யா அவர்கள் பேசுகின்ற நேரத்தில், திடீர் திடீரென்று புதுப் புதுச் செய்திகள் அவருடைய உரையில் சரளமாக வரும்.

அதைப்பற்றி, அன்றைக்குக் கூட்டம் முடிந்து வருகின்ற நேரத்தில் அய்யாவிடம் சொல்வோம்.

அவரும், ‘‘அப்படியா?'' என்று சொல்வார்.

அய்யா, இது முற்றிலும் நாங்கள் கேள்விப்படாத புதிய செய்தி என்று சொன்னால்,

ஓகோ, அப்படியா என்று கேட்டுக்கொள்வார், மகிழ்ச்சியாக.

அப்படி வருகின்ற நேரத்தில், ஒரு தகவல். எந்தச் சூழலில் அது வந்தது? எப்படி வந்தது? என்பதை நீங்கள் புரிந்துகொள்ளவேண்டும்.

ஈரோட்டில் அய்யா அவர்கள் எப்படிப்பட்ட தியாகத் தைச் செய்திருக்கிறார்கள். பெரியாருடைய குடும்பம் எவ்வளவு தியாகங்களைச் செய்திருக்கிறது; காந்தியார் அவர்கள் எந்தச் சூழ்நிலையில் சொன்னார் என்பதுகுறித்து விவரிக்கின்ற ஒரு  செய்தியை, இரண்டு, மூன்று சம்பவங் களைத் துண்டுத் துண்டாகச் சொல்லவேண்டி இருக்கும். அது எல்லோருக்கும் பயன்படக் கூடிய செய்தியாகும்.

பெரியார் பேசுகிறார்!

அய்யா அவர்கள் சொல்கிறார்,

‘‘தோழர்களே! இன்றைய ஆட்சியைப்பற்றி இவ்வளவு பேசுவதற்கு எனக்கு உரிமை இல்லை என்று எவரும் கருத முடியாது. இந்த நாட்டில் இதன் விடுதலைக்காக, சுயராஜ்யத்துக்காகப் பாடுபட்ட எவரையும் விட சிறிதும் குறையாத உரிமை, சுயராஜ்யத்தில் பங்கு எனக்கு உண்டு. எப்படி என்றால், சுயராஜ்யத்திற்காக யாரையும்விட குறையாத அளவுக்கு, இன்றுள்ள யாரையும் விட முன்னாலேயே நானும் பாடுபட்டு இருக்கிறேன். பல கஷ்ட நஷ்ட சுகங்களை அடைந்த தியாகிகள் என்பவர்கள் வரிசையில் முதலாவதாகவும் இருக்கிறேன். என்னைப் பொறுத்த வரை சுயராஜ்யத்தின் பேரால், யாதொரு பிரதிப் பிரயோஜனமும், கூலியும் பெறாத, எவ்வித சுயநலமற்ற தொண்டாற்றிய உரிமை கொண்டாடுவதற்குரிய உரிமை உடையவனா வேன். 1918, 1919இல் இந்த நாட்டில் காங்கிரசின் பேரால், மக்கள். அதிலும் பார்ப்பனர்கள் வெளியில் சிறிதும் தலை காட்ட முடியாமல் இருந்த காலத்தில், அரசியலையும் மக்கள் ஆதரவையும் திராவிட மக்கள் (பார்ப்பனரல்லாத வர்களே) கைப்பற்றி ஆட்சி செய்கிற காலத்தில், பார்ப்பனர்கள் இன்னது செய்வது என்று தோன்றாமல் திகைத்து நின்ற காலத்தில் நானும் டாக்டர் வரதராஜுலு நாயுடுவும், தமிழ்ப் பெரியார் திரு.வி, கல்யாணசுந்தர முதலியாரும், அவ்வாட்சிக்கு எதிரிடையாகத் திடீரென்று வெளியில் வந்து, என்னைப் பொறுத்த வரையில் நான் அனுபவித்துக் கொண்டிருந்த பல பதவிகளைத் துறந்து, பட்டங்களை வெறுத்து, ஒதுக்கித் தள்ளி என் தொழிலையும், வருமானத்தையும்கூட துச்சமாகக் கருதி முழு நேரத் தொண்டனாக வெளிவந்து, மூவருமாய், நாள்தோறும் கால்நடையாகவும் பட்டிதொட்டியெல்லாம் நுழைந்து பிரச் சாரம் செய்து அன்றிருந்த திராவிட மக்கள் ஆட்சியைக் கவிழ்த்து, பார்ப்பனர் கைக்கு இந்த ஆட்சி வரப் பெரும் பங்காளிகளாக இருந்தோம். அன்று நாங்கள் தெரிந்தோ, தெரியாமலோ பார்ப்பனர்களுக்குக் கையாள்களாய் இருந்து, பாடுபட்டு இருக்கவில்லையானால், இந்த நாட்டில் பார்ப்பனர் வாழ்வு அஸ்தமித்து இருக்கும். நாங்கள்தான் பார்ப்பனர்களுக்கு மேடை தேடிக் கொடுத்தவர்கள். நாங்கள்தான் பார்ப்பனர்களுக்குப் பாமர மக்கள் முன் பேசக் கற்றுக் கொடுத்தவர்கள். அவர்களுக்கு தமிழ் கற்று கொடுத்தவர்கள் நாங்கள்தான். பார்ப்பனர்களுக்குத் திராவிட மக்களைச் சேனையாக ஆக்கிக் கொடுத்தோம். நானும், வரதராஜுலு நாயுடுவும்தான் முதல் முதல், ஏ, பி, கிளாஸ் இல்லாத காலத்தில் ஜெயிலில் புகுந்து மக்களுக்கு ஜெயில் பிரவேசத்தில் உற்சாகம் ஏற்படும்படி செய்தோம்.

ஒரு சந்தர்ப்பத்தை இதில் குறிப்பிட்டேனேயானால் என்னைத் தற்பெருமைக்காரன் என்று பலர் கருத நேரிடும். இருந்தாலும், அக்குற்றத்திற்கு ஆளாகத் துணிந்தே, அவசியம்பற்றி அதைக் குறிப்பிடுகிறேன். 1921 ஆம் ஆண்டு என்று ஞாபகம், டிசம்பர் 12 ஆம் தேதி ஈரோட்டில் 144 போட்டார்கள். அப்போது சென்னையில் ஆச்சாரியா ரோடு நான் இருந்தேன், தந்தி கிடைத்தது. ஈரோடு வந்து உடனே மீறினேன். 15 ஆம் தேதி என்னைத் தண்டித்தார்கள். 16 ஆம் தேதி காலை 5 மணிக்கு என்னையும், என்னோடு சேர்ந்த மற்ற 20, 30 பேரையும் விலங்கிட்டு கோயமுத்தூர் ஜெயிலுக்கு அழைத்துப் போனார்கள். இந்தச் சங்கதி ஊரில் பரவியதும், என் மனைவி தலைமையில், தங்கை உள்பட சுமார் ஆயிரம் பேர், 200 பெண்களும், 800 ஆண் களுமாக உத்தரவை மீறிக் கள்ளுக் கடைகளில் மறியல் செய்தார்கள். அவர்கள் பெயரைப் போலீசார் எழுதிக் கொண்டு போய், “இந்த ஆயிரம் பேரையும் அரஸ்டு செய்தால், நாளை 2000 பேர் வருவார்கள், என்ன செய்வது என்று மேலதிகாரிக்குத் தந்தி அடித்தார்கள். "யாதொரு நடவடிக்கையும் எடுக்க வேண்டாம், உத்தரவைக் கான்சல் செய்து விடுங்கள்" என்று மேலிருந்து உத்தரவு வந்து, ஈரோட்டுக் கள்ளுக் கடைகள் நான்கும் உடனே மூடப்பட்டன. இந்த சங்கதிகள் பத்திரிகைகளில் வந்ததை காந்தியார் பார்த்தார். ஈரோட்டிற்கு என் மனைவிக்குப் பாராட்டுத் தந்தி ஒன்று கொடுத்தார். ஜனவரி சுமார் 17, 18 ஆகிய தேதிகளில் பம்பாயில் சங்கர் நாயர் தலைமையில் கூடின ஒரு எல்லாக் கட்சி மகாநாட்டில் காந்தியாரையும் வைத்துப் பேசும்போது சங்கர் நாயரும், பண்டித் மாளவியாவும் ‘‘மறியலை உடனே நிறுத்துங்கள், மேலால் ராஜீ பேசலாம்'' என்று காந்தியாரைக் கேட்டார்கள்.

அதற்கு காந்தியார் "மறியலை நிறுத்துவது என் கையில் இல்லை. ஈரோட்டில் இரண்டு பெண்களிடம் (நாகம்மாள் - கண்ணம்மாளிடம்) இருக்கிறது. அவர்களைக் கேட்டுத்தான் பதில் சொல்லவேண்டும்” என்று சொன்னார். 1922 ஆம் வருடம் ஜனவரி மாதம் 19 ஆம் தேதி “இந்து” பத்திரிகையிலும் இது வந்திருக்கிறது.

டாக்டர் டி.எஸ்.எஸ். இராஜனுக்கும். சி. ராஜகோபாலாச் சாரியாருக்கும் இது தெரியும், அவர்தான் எனக்கு அந்தப் பத்திரிகையைக் காட்டினார். மற்றும் மூன்று நான்கு தடவை 1923, 1924 இல் நான் காங்கிரசு சார்பாய் சிறைபட்டு இருக்கிறேன். அப்போது ஏ, பி, சி, கிளாஸ் கிடையாது. எல்லாம் சி கிளாஸ்தான். இந்த நடத்தைகள் காங்கிரசுக்குப் பலம் கொடுத்தது என்பதோடு, மற்றவர்களுக்கும் வழி காட்டிற்று. அப்படிப் பாடுபட்டுத் திராவிட ஆட்சியையும் ஒழித்து, சுயராஜ்யத்துக்கு என்று கருதி ஆரியர் கைக்கு ஆட்சி வரச் செய்ததில் முக்கிய பங்கு கொண்டேன். அப்படிப்பட்ட ஆரிய ஆட்சி இன்று திராவிடர்களுக்கு இம்மாதிரி தீங்கு செய்யுமானால் அதை கண்டிக்க, திருத்த முடியாவிட்டால் ஒழிக்க எனக்கு உரிமை உண்டு. அதனால்தான் யாரையும்விட நான் அதிகப் பங்கு எடுத்துக் கொண்டு உழைக்க வேண்டியவனானேன்.''

என்று சொல்கிறார்.

ஒரு பிராயசித்தம்போல என்று சொன்னார்.

நன்றாக நீங்கள் எண்ணிப் பார்க்கவேண்டும். எத்தகைய தியாகங்கள், எப்படிப்பட்ட ஒப்பற்ற தலைமை. அந்தத் தலைமையினுடைய விளைவுகள் எங்கெல்லாம் சென்று ஒரு பெரிய வரலாற்றை உருவாக்கி இருக்கிறது என்று நாம் எல்லோரும் வியப்படைய வேண்டிய ஒரு செய்தியாகும்.

இது ஒரு பகுதி.

முதலில் அன்னை நாகம்மையாரைப்பற்றி சொன் னேன். அடுத்து இன்னொரு செய்தியை சொல்லவேண்டும் நண்பர்களே!

அன்னை மணியம்மையார்

அடுத்து அன்னை மணியம்மையார் அவர்களுடைய தொண்டறம் என்பது இருக்கிறதே - பெரியாருடைய ஒப்பற்ற தலைமையினுடைய விளைவுகளில் ஒன்று அது.

இங்கே இருக்கும் ஒரு சில தோழர்களுக்கு வேண்டு மானால் நான் சொல்லப் போகின்ற செய்தி தெரிந்திருக் கலாம். அல்லது குடிஅரசைப் படித்தவர்களுக்குத் தெரிந் திருக்கலாம். இருந்தாலும், இன்றைய இளைய தலைமுறையினர்கள் தெரிந்துகொள்ளவேண்டிய செய்தி இது.

அய்யா அவர்கள் எப்படியெல்லாம் உடல்நலக் குறைவோடு அவ திப்பட்டார்கள் என்பதை எடுத்துச் சொன்னேன், முந்தைய சொற்பொழிவில்! பெரியார் அவர்கள் தன் உடல்நலத்தைப் பேண வாய்ப்பில்லை. ஏனென்றால், 1933 ஆம் ஆண்டு நாகம்மையார் மறைந்தார். அதற்குப் பிறகு, 1943 ஆம் ஆண்டிலேதான் அய்யாவிற்கு உதவி செய்வதற்காக வேலூரிலிருந்து அன்னை மணியம்மையார் அவர்கள் செயலாளராகச் சேருகிறார். இடையில் 10 ஆண்டுகள் அய்யா பட்டபாடு இருக்கிறதே, உடல்நலம் குன்றி, ஒவ்வொரு நாளும் அவ ருக்கு ஏற்பட்ட சங்கடங்கள் ஏராளம். ஆனால், அதைப் பற்றியெல்லாம் அய்யா அவர்கள் கவலைப்படாமல், ஓர் இயந்திரம் போல் தொண்டாற்றிக் கொண்டே இருந்தார் என்ற நிலையில், ஒரு செய்தி வந்திருக்கிறது நண்பர்களே, அந்தச் செய்தியை நீங்கள் எல்லாம் தெரிந்து கொள்ள வேண்டியது மிக முக்கியமானதாகும்.

அன்னை மணியம்மையாரின்

இயற்பெயர் காந்திமதி!

1943 ஆம் ஆண்டு அன்னை மணியம்மையார் அவர்கள் வந்து சில மாதங்கள் ஆன நிலையில், ஓர் அறிவிப்புக் கொடுக்கிறார்கள். அன்னை மணியம்மை யாரின் இயற்பெயர் காந்திமதி. அவருடைய பெயரை குடியேற்றம் அண்ணல் தங்கோ அவர்கள் தமிழ்ப்படுத்தி, அரசியல் மணி என்று மாற்றினார். அரசியல் மணி என்பதைச் சுருக்கித்தான், அ.மணி. கே.ஏ.மணி என்றால், கே என்பது கனகசபை. ஏ.மணி என்றால், அரசியல் மணி என்பதாகும்.

அய்யாவினுடைய திருமண ஏற்பாட்டைப்பற்றி பிறர் எவ்வளவு விமர்சித்தார்கள், என்னென்ன செய்தார்கள் என்பதெல்லாம் ஒரு பக்கத்தில் இருக்கட்டும். ஆனால், அதற்கு முன்பு என்ன நடந்தது என்கின்ற வரலாற்றைப் பலர் தெரிந்துகொள்ள வாய்ப்பாக 1943இல் வெளிவந்த இந்த அறிவிப்பு இருக்கும். அப்பொழுது தான் அந்த ஒப்பற்றத் தலைமையினுடைய தனித்தன்மையை நம்மால் தெளிவாக உணர முடியும்.

வேலூர் அ. மணி எழுதுவது

பெரியாருடன் குற்றாலத்திலும், ஈரோட்டிலும் ஒருமாத காலமிருந்தேன். அவர் உடல்நிலை மிக்க பலவீனமாகவும் நாளுக்கு நாள் மெலிவாகியும் வருகிறது. அவர் அதைப்பற்றி கவலைப்படவில்லை. அவருக்குப் பின் இயக்க காரியத்தைப் பார்க்க தகுந்த முழுநேரக்காரரும், முழுக் கொள்கைக்காரரும் கிடைப்பார்களா என்கின்ற கவலையிலேயே இருக்கிறார். இயக்கத்துக்காக என்று தன் கைவசமிருக்கும் சொத்துக்களை என்ன செய்வது என்பது அவருக்கு மற்றொரு பெருங்கவலையாய் இருப்பதையும் கண்டேன். அதோடு இயக்கத்துக்கு வேலை செய்ய சில பெண்கள் வேண்டுமென்றும் அதிக ஆசைப்படுகிறார். அப்பெண்களுக்கு ஜீவனத்துக்கு ஏதாவது வழி செய்து விட்டுப் போகவும் இஷ்டப்படுகிறார். இந்தப்படி பெரி யாரை நான் ஒரு மாதகாலமாக ஒரு பெருங்கவலையுருவா கவே கண்டேன். அவர் நோய்வளர அவை எருப்போலவும் தண்ணீர் பாய்வது போலவுமே இருக்கிறது. நான் ஒரு பெண் என்ன செய்ய முடியும்?

இன்னும் சில பெண்கள் முன்வர வேண்டும்.  அவர்கள் பாமர மக்களால் கருதப்படும், “மானம், ஈனம்”, ஊரார் பழிப்பு யாவற்றையும் துறந்து, நல்ல கல்லுப் போன்ற உறுதியான மனதுடைய நாணயவாதிகளாயும், வேறு தொல்லை இல்லாதவர்களாயும் இருக்கவேண்டும். அவர்களது முதல் வேலை, பெரியாரைப் பேணுதலும், பெரியார் செல்லுமிடங்களுக்கெல்லாம் சென்று, இயக்க மக்களை அறிமுகம் செய்து கொள்ளவேண்டியதும், இயக்கப் புத்தகங்களைப் படிக்கவும், எழுதவும், நன்றாய்ப் பேசவும் தெரிந்துகொள்ளவேண்டும். வீடுகள் தோறும் இயக்கப் புத்தகங்களும் ‘குடிஅரசு'ம் இருக்கும்படியாகச் செய்து அவற்றை நடத்தும் சக்தி பெற வேண்டும். இந்நிலையில் சுயமரியாதை இயக்கம் இருக்கிறது. பெண் மக்களே யோசியுங்கள்!

‘குடிஅரசு' - வேண்டுகோள் - 23.10.1943 -

(அன்னை ஈ.வெ.ரா. மணியம்மை அய்யாவின் செயலாளராக சேர்ந்த நிலையில்எ ழுதியது இது) இதன்பிறகு 6 ஆண்டுகள் வரை நன்கு தேடி, கஷ்டப்பட்டு வேறு முடிவுக்கு வர முடியாத நிலையில்தான், தந்தை பெரியார் அவர்கள் மணியம்மையாரை சட்டப்படி திருமணம் செய்து, அதன்மூலம் ஒரு ஏற்பாட்டினை, பாதுகாப்பினை இயக்கச் சொத்துக்களுக்கு உருவாக்கினார் என்பதற்கு இவ்வறிக்கை ஒரு மூல வித்தாகும்.)

அருமை நண்பர்களே, இந்த இடத்தில் ஒன்றை நன்றாக நீங்கள் சிந்தித்துப் பார்க்கவேண்டும்.

ஒப்பற்ற தலைமை என்பது, ஏதோ பொறுப்பற்ற தலைமை என்பது அல்ல. ஏதோ கிடைத்தவரைக்கும் லாபம், அதனை அனுபவிப்போம் என்ற அளவில் அல்ல.

தன்னுடைய இயக்கம், தன்னுடைய கொள்கைகள் நிலைக்கவேண்டும் என்றால், அது யாரால் நிலைக்க வைக்க முடியும்? பெண்களுக்குப் பயிற்சி கொடுத்தால்தான் முடியும். ஏனென்றால், பெண்கள் ஒரு முடிவுக்கு வந்து விட்டால், ஆண்களைப்போல் தடுமாற்றம் இல்லாமல் இருப்பார்கள், தெளிவாக இருப்பார்கள். அந்தக் கருத்தில் பெரியார் அவர்கள் உறுதியாக இருந்ததன் காரணமாகத் தான், அந்த நிபந்தனைகள்.

சல்லடை வைத்து  சலித்துப் பார்த்தாலும்,

மிஞ்சியவர்கள் யாரும் இல்லை

மணி எழுதுவது என்று அந்த அறிக்கை வெளிவந்திருந்தாலும்கூட, பெரியாருடைய வாசகங்களும் சேர்ந்திருக்கும். ஏனென்றால், அய்யாவின் பார்வைக்குச் செல்லாமல், அந்த அறிக்கையை வெளியிட்டு இருக்க முடியாது. அய்யாவின் பார்வைக்குச் சென்றுவிட்டுத்தான் நிச்சயமாக வந்திருக்கும்.

ஏனென்றால், அந்த அறிக்கையில்,

“மானம், ஈனம்”, ஊரார் பழிப்பு யாவற்றையும் துறந்து, நல்ல கல்லுப் போன்ற உறுதியான மனதுடைய நாணயவாதி களாயும், வேறு தொல்லை இல்லாதவர்களாயும் இருக்க வேண்டும். இவ்வளவு தகுதிகளையும் பெற்றவர்களைக் கண்டுபிடிக்க எவ்வளவுதான் சல்லடை வைத்து  சலித்துப் பார்த்தாலும், மிஞ்சியவர்கள் யாரும் இல்லை என்றவுடன் தான், பெரியாரைப் பேணுவதற்கு அன்னை மணியம் மையார் அவர்கள் தாமே முன்வந்தார்.

- தொடரும்